Blog olayı beni o kadar heyecanlandırmış ki dün gece rüyama girmiş.
Şu an her ne kadar kendi kendime konuşuyor gibi olsam da bu duruma bile ihtiyacım olduğunu anladım.
İki gündür eski yazılarımı okudum, geçen zamanı düşündüm bolca.
Aslında yaşımdan ve yaşadığım şehirden başka bir şeyin değişmediğini anladım.
Evet artık 22 yaşındayım söylerken bile garip geliyor, 20li yaşlar dedikleri kadar hızlı mı geçecek merak ediyorum.
Ve yine evet kendimi parçaladığım, psikolojik ve fizyolojik olarak hastalandığım, emek verdiğim bölümüme sonunda kavuştum.
Artık Hukuk Fakültesi 3.sınıf öğrencisiyim. Kendimi bildim bileli istediğim şey sonunda oldu.
Pişman oldum mu? Kesinlikle hayır, ben gerçekten kendimi iyi tanıyormuşum.
İşte sevgili blog değişen sadece bunlar. Artık Ege Bölgesi'nde değil de okulumdan dolayı İç Anadolu Bölgesi'nde yaşıyorum.
Gerisi hala aynı. Aynı ben aynı takıntılar aynı düşünceler..
Zaten bunların değişeceğini ummak ya da beklemek çok saçma olurdu artık kişiliğimin parçaları bunlar.
Tabi insanın içinde bir umut var belki değişirim ha?
Bütün o gereksiz huylar, beni yoran davranışlar, beynimi kemiren düşünceler zamanla birlikte yok olur mu?
Ne demiştik umut önemli, çok önemli..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder